بندر ترکمن و گرگان و مشهد

خونه ای که گرفتیم خیلی توش قشنگ بود اما بیرونش خیلی وحشتناک بود تازه از شب تا صبح همش صدای سگ میومد.فردا صبح بعد از خوردن صبحانه آماده شدیم تا بریم بازارچه ساحلیش ، که نصف بیشتر مغازه ها هنوز باز نکرده بودن خیلی شهر جالبیه شبا زود میبندن صبحا هم دیر باز میکنن ، حالا اینا همه به کنار لب دریاش که خیلی افتضاح بود اصلا نمیشد بری لب آب قدم بزنی فقط باید قایق سوار میشدی. مامانی که اصلا خوشش نیومده بود از شهرشون . آخه قیمتای اجناسشم خوب نبود به قول بابا اصفهان خودمون ارزونتره. مامان که فقط از اونجا یه گردو شکن خرید 3000 تومن.

قبل از رفتن مامان از محل سکونتمون عکس گرفت.

این دری که کامل پیداست و بازه خونه ما بود اون در کناریه هم یه اتاق کوچولو بود مال خود صاحب خونه که اونشبو توش خوابیدن. نمای خونه قشنگ نبود اما توش خیلی تمیزو قشنگ بود. 

کنار ماشین سمت چپ یه دره زرد رنگی پیداست که اونجا توالت بود با اینکه خونه نو بود اما توالت توی خونه نداشتن . مامان: چی بگم از این توالت که تا حالا توالت به این وحشتناکی و بدییییییییییییییی نرفته بودم انقدر داخلش خراب و بد بود که اصلا میرفتی توش یادت میرفت واسه چی اومدی ، 

اینم بچه اون خانواده بود که ازشون خونرو گرفتیم. من که اصلا نمیفهمیدم چی میگه آخه لهجه مخصوص خودشونو دارن.

صبح اساسمونو جمع کردیم گذاشتیم تو ماشینو رفتیم به سمت بازار که بعد از بازار بریم به سمت گرگان.

اول رفتین تو بازار بعدشم رفتیم مثلا لب ساحلش، همون یک ذره خاکی که میبینید فقط میشد بری قدم بزنی  

 منم از شدت خستگی فقط گریه میکردم

 اصلا هم دلم نمیخواست کسی ازم عکس بگیره 

 خدایا از دست اینا نجاتم بده خوابم میاد 

 بعد از بغل بابایی رفتم بغل مامانی که تو بغل مامان خانم غش کردم.

از اونجا راه افتادیم به سمت شهر گرگان که جنگلای فوق العاده قشنگی  داشت . بالا شهرش واقعا قشنگ بود انقدر که مامان عاشق خونه هاشون شده بود همش میگفت خوش به حالشون چه خونه های شیکی دارن تازه وقتی هم که پنجرشونو باز میکنن فقط جنگل و طبیعت میبینن. مامانی همش میگفت بیایم گرگان زندگی کنیم البته دایی احسانم خیلی خوشش اومده بود میگفت اگه یه روزی یه شهریو بخوام واسه زندگی انتخاب کنم حتما گرگان و انتخاب میکنم.

یه جاده ماشین رو بود که همش وسط جنگل بود .

مامان میگفت همینجا قشنگه بایستیم اما بابا میگفت بریم ببینیم آخرش کجا تموم میشه انقدر رفتیم تا رسیدیم به یه ده به اسم زیارت البته بازم اگه میرفتیم راه بود اما خداروشکر دیگه بابا راضی شد بایستیم. دهشون دقیقا روی کوه بود و همش دورو ورش جنگل بود اصلا یه چیزی بودا . یه امامزاده بود همونجا ایستادیم ، همگی نماز که خوندن  همونجا جا بود نهارم خوردیم بعدش بابا و دایی رفتن تو امامزاده یکمی خوابیدن و بعدشم  برگشتیم طرف خود شهر گرگان. مامان که همش میگفت یه شب بمونیم اینجا آخه حیفه خیلی جنگلای قشنگی داره واسه گشتن. اما بابا گفت من دیگه حال ندارم شبا کل اساسو پیاده کنم دوباره صبح جمع کنم بزارم تو صندوق عقب تازه اونم با این همه باری که داریم به سختی میشه اساس جا داد توش، راست میگفت آخه صندوق  داشت از پری میترکید. از روزی که راه افتادیم از اصفهان هر شب و هر روز کارمون همین شده شبا پهن کنی صبحا جمع کنی.

خلاصه رفتیم به سمت مقصد اصلیمون یعنی مشهد.

اینجا شهر آشخونه است. بابا اینجا خاطره داره میگه خیلی ساله پیش که بچه بوده با خانودشون داشتن میرفتن مشهد که تو این شهر ماشینشون موتور میسوزونه واسه همین ماشینو همونجا میزارن تعمیرگاه و خودشون با اتوبوس میرن مشهد اما باباجان انگار هر روز میومده یه سر به ماشین میزده و میرفته که کلی هم طول میکشه تا ماشینشون درست بشه و بتونن برگردن تهران.  

هیچ علاقه ای به عکس گرفتن نداشتم واسه همین قایم شدم